Home / Articles / Capital, Shares, Mergers, and Dissolution

Closing a Company in Thailand: Dissolution and Liquidation under the Law — Steps, Timeline, Costs, and the Liquidator's Liability

Sections 1236 to 1273/4 of the Civil and Commercial Code — from the special resolution to dissolve and the duties of the liquidator to the two-year limitation period after the company is closed, with Supreme Court judgments and comparative law.

Share this page LINE Facebook
📅 Updated 31 October 2026 (B.E. 2569) ⏱️ Reading time 30 minutes 📂 Capital, Shares, Mergers, and Dissolution ✍️ By Eksiam Chaisorn, Legal Consultant

Last updated · Thai statutory text checked against the legal database of the Office of the Council of State, and judgments against the Supreme Court's search system

Download this article as a PDF

Laws referred to in this article
1. Civil and Commercial Code, Sections 1097, 1175, 1194, and Sections 1236 to 1273/4 — dissolution of a limited company, liquidation, and striking defunct companies off the register
2. Act Prescribing Offences Relating to Registered Partnerships, Limited Partnerships, Limited Companies, Associations and Foundations B.E. 2499 (1956), Sections 32 to 38/1 — pinai fines (non-criminal regulatory fines) imposed on liquidators
3. Act on Imposition of Pinai Regulatory Fines B.E. 2565 (2022), Section 39 — conversion of offenses punishable by a fine only into pinai fines
Short answer

Closing a company under Thai law means dissolving the company and then liquidating it under Sections 1236 to 1273 of the Civil and Commercial Code. The shareholders pass a special resolution; the liquidator publishes a notice, writes to every creditor, and registers the dissolution within fourteen days; debts are paid or the money deposited before any assets are returned to shareholders; and the completion of liquidation is then registered. Creditors may still sue within two years under Section 1272.

Key points
  • Closing a company has three legal stages: dissolution (Sections 1236 and 1237), liquidation (Sections 1247 to 1273), and registration of the completion of liquidation (Section 1270). Throughout, the company continues to exist for the purposes of liquidation (Section 1249).
  • A voluntary dissolution requires a special resolution passed by not less than three-quarters of the votes of the shareholders present and entitled to vote (Section 1194), on notice of the meeting sent not less than 14 days in advance (Section 1175).
  • Within 14 days of dissolution, the liquidator must publish a notice in a local newspaper, send registered letters to every creditor (Section 1253), and register the dissolution (Section 1254).
  • Assets may be returned to shareholders only to the extent they are not needed to pay debts (Section 1269). A liquidator who breaches this rule is personally liable up to the cash balance remaining (Supreme Court Judgment No. 3719/2564).
  • Creditors may sue within two years from the date the liquidation becomes final (Section 1272), and a registration of completion obtained in bad faith can be revoked (Supreme Court Judgment No. 9003/2568).
  • Official fees: 500 baht to register the dissolution and 500 baht to register the completion of liquidation, according to the Department of Business Development's guides.
  • A defunct company struck off the register ceases to be a juristic person, but the liability of its directors and shareholders continues (Section 1273/3), and the company can be restored to the register within 10 years (Section 1273/4).
Contents
  1. What closing a company means in law: dissolution, liquidation, and registration of the completion of liquidation
  2. Grounds on which a limited company is dissolved: statutory grounds under Section 1236 and court-ordered dissolution under Section 1237
  3. Who acts as liquidator, and the liquidator's powers and duties under Sections 1250 to 1262
  4. The steps to close a company under the law: from the special resolution to registration of the completion of liquidation
  5. How many months it takes to close a company and what it costs
  6. The liquidator's liability for returning assets before paying debts: Section 1269 and the Supreme Court's approach
  7. After the completion of liquidation is registered: the two-year limitation period under Section 1272 and claims by creditors who were left out
  8. Defunct companies and closing a company: striking off the register under Sections 1273/1 to 1273/4
  9. Comparative law: company liquidation in England, Germany, and Japan
  10. A law and economics and interdisciplinary analysis of Sections 1269 and 1272
  11. What to consider before deciding to close a company: undisclosed debts, outstanding contracts, employees, and tax
  12. Frequently asked questions about closing a company and liquidation in Thailand
  13. Notes: statutory text, judgments, and sources cited in this article

What closing a company means in law: dissolution, liquidation, and registration of the completion of liquidation

The law divides the closing of a company into three stages: dissolution under Section 1236 or Section 1237; liquidation under Sections 1247 to 1273; and registration of the completion of liquidation under Section 1270, paragraph two, which is the point at which the liquidation becomes final. Throughout these stages the company continues to exist for the purposes of liquidation under Section 1249.

When the shareholders resolve to dissolve a company, the company does not disappear from the legal system on that day. Section 1249 provides that a partnership or company, "even after it has been dissolved, shall be deemed to continue to exist for as long as is necessary for the purposes of liquidation."[1] The words "for as long as is necessary" are both a limit and a safeguard. The limit is that a dissolved company cannot start new business; its remaining powers are tied to a single aim, which is to wind up its affairs. The safeguard is that creditors still have a debtor they can sue and enforce against throughout the liquidation.

The Supreme Court treats Section 1249 as the governing rule on standing to sue. In Supreme Court Judgment No. 9041/2554, the plaintiff company registered its dissolution and the completion of its liquidation while the case was still pending. The Supreme Court held that standing is determined as of the date the action is filed; a dissolved company continues to exist for the purposes of liquidation under Section 1249; the liquidator has authority to conduct litigation in the company's name under Section 1250 and Section 1259(1); and Section 1272 preserves creditors' right to sue for debts even after the liquidation has ended.[2]

Closing a company must therefore be distinguished from two other routes with very different results. The first is bankruptcy, which Section 1236(5) treats as a ground of dissolution and which Section 1247 sends to liquidation under the bankruptcy law rather than under Chapter 5. The second is the registrar striking a defunct company off the register under Sections 1273/1 to 1273/3, which the Supreme Court has held is not a dissolution requiring liquidation (see "Defunct companies" below). This article deals with the ordinary route for a company that can still pay its debts in full and wants to end its business properly.

Grounds on which a limited company is dissolved: statutory grounds under Section 1236 and court-ordered dissolution under Section 1237

A limited company can be dissolved in two ways. The first is on a ground under Section 1236: a ground stated in the articles of association, expiry of a fixed term, completion of the sole undertaking, a special resolution to dissolve, or bankruptcy. The second is by court order under Section 1237, for example where the company has suspended business for a full year, where it can only make losses with no prospect of recovery, or where some other cause makes it impossible for the company to continue. A voluntary closure uses the special resolution.

Section 1236 sets out the grounds on which a limited company is dissolved without a court order.[3]

"A limited company is dissolved on the following grounds: (1) if the articles of association of the company provide for a case in which it is to be dissolved, on the occurrence of that case; (2) if the company was formed for a fixed period, on the expiry of that period; (3) if the company was formed for a single undertaking only, on the completion of that undertaking; (4) when a special resolution to dissolve is passed; (5) when the company becomes bankrupt." — Civil and Commercial Code, Section 1236 (unofficial translation)

A special resolution is a higher threshold than an ordinary resolution. Section 1194 provides that the general meeting must pass the resolution "by a majority of not less than three-quarters of the total votes of the shareholders present and entitled to vote",[4] and Section 1175 requires the notice calling a general meeting to pass a special resolution to be sent by registered post with acknowledgment of receipt not less than fourteen days before the meeting, stating the text of the proposed resolution.[5] Minority shareholders holding more than one-quarter of the votes at the meeting can therefore block a dissolution, and a company that gives less than fourteen days' notice risks a later application to have the resolution cancelled.

When a special resolution cannot be obtained, because the shareholders are split into two camps or one side refuses to attend, the remaining route is to apply to the court for a dissolution order under Section 1237. Subsections (4) and (5) were amended by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 23) B.E. 2565 (2022). Subsection (4) now reads "if the number of shareholders is reduced to one" and subsection (5) "when there is any other cause that makes it impossible for the company to continue to exist."[6] Several Supreme Court judgments show how the court exercises its discretion.

  • Supreme Court Judgment No. 2666/2558 (Section 1237(2) and Section 1251, paragraph two). The court held that ordering a dissolution because the company has suspended business for a full year is a matter of discretion, but the court may look at the real reason for the suspension and the surrounding circumstances. Where the company had not prepared a balance sheet or accounts of income and expenditure after 2000 (B.E. 2543), had suspended business for more than a year, and the directors and shareholders were in conflict to the point of filing criminal complaints against each other, the court ordered the dissolution and appointed the executing officer as liquidator, because the directors could not act together as liquidators.
  • Supreme Court Judgment No. 767/2565 (Section 1097 and Section 1237(4)). The shareholders were in conflict to the point that one side wanted to leave the company, which would have reduced the number of shareholders below the number then required to form a company under Section 1097. The Supreme Court held that the conflict made it impossible for the company to carry on business and was contrary to the shareholders' interests, so there was a ground to order the dissolution. The case applied the wording of Section 1237(4) before the 2022 (B.E. 2565) amendment; Section 1097 now allows two or more promoters to form a company, and subsection (4) now applies when only one shareholder remains.[7]
  • Supreme Court Judgment No. 3280/2564 (Section 1169 and Section 1237(5)). The court refused to dissolve a company that was still carrying on business, even though it had not filed its financial statements and a shareholder alleged that a director had embezzled company property, because those matters could be proved in court proceedings, and Section 1169 already allows a shareholder to sue a director on the company's behalf. Conflict alone did not make it impossible for the company to continue.
  • Supreme Court Judgment No. 3191–3192/2564 (Sections 1236, 1237, and 1273/4). A creditor who is not a shareholder has no right to apply to the court for a dissolution order, because no provision in the chapter on limited companies gives creditors that right; a creditor's only right is to apply for a struck-off company to be restored to the register under Section 1273/4. A shareholder whose name appears in the register may apply.

These four judgments show that the court does not use dissolution as a general tool for settling disputes between shareholders. The court orders a dissolution when the company has actually stopped operating or its shareholding structure can no longer function. Shareholders who still have other options, such as suing the directors under Section 1169 or selling their shares, are usually expected to use those first. Applications to the court in these matters are handled by the firm's litigation lawyers; planning the structure before an application is filed is handled by the legal consultant.

Who acts as liquidator, and the liquidator's powers and duties under Sections 1250 to 1262

When a company is dissolved on any ground other than bankruptcy, the directors become the liquidators under Section 1251, unless the articles of association provide otherwise or the general meeting appoints someone else under Section 1256. The duty under Section 1250 is to settle the company's affairs, pay its debts, and distribute its assets; the powers under Section 1259 include conducting litigation and selling the company's property.

Section 1250 states the liquidator's duty briefly but comprehensively: "to settle the affairs of the partnership or company, and to pay its debts and distribute its assets."[8] The order of the words matters: paying debts comes before distributing assets, and Section 1269 confirms that order a second time (see the section on liability below). Section 1252 provides that a director who becomes a liquidator has, as liquidator, the same powers as the director had by virtue of the former office.

Section 1259 confers four powers: to conduct litigation in the company's name in all civil and criminal proceedings and to compromise claims; to carry on the business of the company so far as necessary for winding up its affairs; to sell the company's property; and to do whatever else is necessary to complete the liquidation. Section 1260 provides that no limitation of the liquidators' powers can be set up against third parties, and Section 1261 requires acts of several liquidators to be done jointly unless the general meeting or the court provides otherwise, in which case the authorization must be registered within fourteen days under Section 1262.[9]

A liquidator can be replaced in two ways. Section 1257 allows the general meeting of shareholders to remove a liquidator who was not appointed by the court, and allows the court to remove any liquidator on the application of shareholders holding together "one-twentieth of the capital of the company." Any change must be registered within fourteen days under Section 1258. Two judgments on the appointment of liquidators are worth noting.

  • Supreme Court Judgment No. 8937/2560 (Section 1251). The company had stopped operating because two factions of directors were in conflict and did not trust each other. The Supreme Court disagreed with appointing a director from one faction as liquidator, because that would obstruct the liquidation, and instead appointed the executing officer, a neutral party, as liquidator.
  • Supreme Court Judgment No. 9179/2559 (Section 1247, paragraph one, and Section 1251, paragraph two). Once a company has been placed under an absolute receivership order, the power to manage its assets vests solely in the official receiver under Sections 22 and 24 of the Bankruptcy Act B.E. 2483 (1940), so the directors cannot become liquidators.

The steps to close a company under the law: from the special resolution to registration of the completion of liquidation

Closing a company involves seven stages: passing the special resolution; publishing a newspaper notice and writing to creditors within fourteen days under Section 1253; registering the dissolution within fourteen days under Section 1254; preparing a balance sheet for audit under Section 1255; paying debts and depositing money; distributing what remains; and registering the completion of liquidation under Section 1270.

StepTime limitLegal basisConsequence of non-compliance
1. General meeting passes a special resolution to dissolve the company and confirms or elects the liquidatorNotice sent not less than 14 days before the meetingSections 1175, 1194, 1236(4), 1251Resolution may be challenged and cancelled
2. Publish a notice in a local newspaper and send registered letters to every creditor whose name appears in the company's recordsWithin 14 days of dissolutionSection 1253Pinai fine of up to 80,000 baht (B.E. 2499 Act, Section 32)
3. Register the dissolution, naming every liquidatorWithin 14 days of the date of dissolutionSection 1254Up to 50,000 baht (Section 33)
4. Prepare a balance sheet, have it audited, and call a general meeting to approve itAs soon as practicableSections 1255, 1256Up to 50,000 baht (Section 35(1))
5. File liquidation reports with the registrar, and hold a year-end meeting if the liquidation lasts more than one yearEvery 3 months / every year-endSections 1267, 1268Up to 50,000 baht / up to 10,000 baht (Sections 35(2), 36)
6. Pay liquidation expenses ahead of other debts, pay creditors, deposit money for creditors who have not claimed, then distribute the remainderBefore any distribution of assetsSections 1263, 1264, 1265, 1269Up to 20,000 baht (Section 37) and civil liability
7. Prepare the liquidation report, call a general meeting to approve it, register the completion of liquidation, and deliver the books to the registrarRegister within 14 days of the meetingSections 1270, 1271Up to 50,000 baht (Sections 33, 35(3), (4))

The second step is where people closing a company most often go wrong. Section 1253 in its current form, subsection (1) of which was amended by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 18) B.E. 2551 (2008), provides that within fourteen days of the dissolution the liquidator must "notify the public by publishing a notice at least once in a local newspaper that the partnership or company has been dissolved and that its creditors should submit their claims to the liquidator," and must "send the same notice by registered post to every creditor whose name appears in the books, accounts, or documents" of the company.[10] As of the date of checking (4 October 2026), the text in the legal database of the Office of the Council of State offers no electronic alternative for this notice, unlike Section 1175, which allows electronic media for calling meetings in some cases.

The phrase "every creditor whose name appears" is not limited to trade creditors. Tax debts, rent for the unexpired part of a lease, deposits received, employees entitled to severance pay, and lenders who are themselves shareholders can all be creditors appearing in the company's documents. Supreme Court Judgment No. 9003/2568, which cites Sections 1249, 1250, 1253, and 1270, shows clearly what happens when this step is skipped (see the section on liability below).

Once debts are paid, Section 1263 gives priority to the fees, charges, and expenses properly incurred in the liquidation over other debts. Section 1264 requires that "if any creditor has not come forward to claim payment, the liquidator must deposit the amount of that debt" under the provisions on deposit in lieu of performance, and Section 1265 allows the liquidator to call up any unpaid share capital from the shareholders immediately.[11] When everything is done, Section 1270 requires the liquidator to prepare a liquidation report, call a general meeting to present it, and, once the meeting has approved the report, register the proceedings within fourteen days of the meeting: "upon such registration the liquidation is deemed to be final."[12] Section 1271 then requires the books, accounts, and documents to be delivered to the registrar within the same fourteen days, and the registrar keeps them for ten years from the date the liquidation became final.

How many months it takes to close a company and what it costs

The Civil and Commercial Code sets no overall time limit for closing a company. It sets only fourteen days for the notices and the registration of dissolution under Sections 1253 and 1254, reports every three months under Section 1267, and fourteen days after the final meeting under Section 1270. The official fees are 500 baht to register the dissolution and 500 baht to register the completion of liquidation.

The actual time depends on three factors to which the law assigns no number. The first is the time the auditor needs to examine the balance sheet under Section 1255, for which the law uses the words "as soon as practicable." The second is the time needed to sell assets, collect the company's receivables, and close out binding contracts. The third is the tax liabilities and filing obligations that arise from the cessation of business, which are governed by the Revenue Code. Supreme Court Judgment No. 1431/2545 confirms that Section 72 of the Revenue Code places a joint duty on the liquidator and the manager of the company to notify the assessment official of the dissolution. The tax consequences of closing a business fall within the scope of Eksiam Tax: ภาษีเงินได้นิติบุคคล (corporate income tax, in Thai). If the liquidation lasts more than one year, Section 1268 requires a general meeting at the end of every year with a detailed statement of the accounts.

The official fees are fixed. The Department of Business Development's citizen guides on the central government services portal (info.go.th) state "Registration of dissolution: fee 500.00 baht" and "Registration of completion of liquidation: fee 500.00 baht." Registering the appointment or replacement of a liquidator also costs 500 baht; a company certificate costs 120 baht (3 items at 40 baht each); and certified copies cost 50 baht per page.[13] The Department of Business Development also accepts filings for dissolution and completion of liquidation through its electronic registration system. The remaining costs are the newspaper notice, registered post, the auditor's fee, and professional fees according to the scope of work for each company, for which there is no official standard rate.

The liquidator's liability for returning assets before paying debts: Section 1269 and the Supreme Court's approach

Section 1269 allows assets to be returned to shareholders only to the extent they are not needed to pay debts. A liquidator who knows of a debt but distributes the assets and registers the completion of liquidation without paying or depositing the money is personally liable in tort, up to the cash balance remaining on the date of registration (Supreme Court Judgment No. 3719/2564), and the registration may be revoked (Supreme Court Judgment No. 9003/2568).

Section 1269 provides that "the property of the partnership or company may be divided among the partners or shareholders only to the extent that it is not required for the payment of the debts of the partnership or company."[14] This provision is the heart of liquidation. Shareholders are the residual claimants; every creditor must be paid, or money deposited for them, first. The Supreme Court applies this section together with Sections 1250 and 1264 to establish the liquidator's personal liability as follows.

  • Supreme Court Judgment No. 3719/2564 (Civil and Commercial Code, Sections 420, 1250, 1259, 1264, and 1269). A former managing director acting as liquidator knew that the company had unpaid tax, but neither paid it nor deposited the amount of the debt; instead he distributed the assets and registered the completion of liquidation. The Supreme Court held this to be "a deliberate performance of duties in breach of the law, amounting to a tort." The liquidator was liable to the creditor, but "liable only up to the cash balance that the first defendant held on the date the completion of liquidation was registered." In that case the cash balance exceeded the tax debt, so the liquidator was liable for the full amount of 3,351,084.21 baht.
  • Supreme Court Judgment No. 9003/2568 (Sections 1249, 1250, 1253, 1270, and 1273/4). The liquidator knew from the notes to the financial statements that the juristic person owed a debt to the applicant, but did not send the applicant a notice of dissolution under Section 1253. The Supreme Court held that the liquidation had been conducted in bad faith and was therefore not completed within the meaning of Section 1270, paragraph one; the registration of completion of liquidation could be revoked, and the juristic person continued to exist under Section 1249. The entity in that case was a limited partnership, but the provisions the court applied are the same set that governs limited companies.
  • Supreme Court Judgment No. 1431/2545 (Sections 1250 and 1266, and Section 72 of the Revenue Code). When the share capital has been fully applied and the assets are still insufficient to meet the liabilities, the liquidator must immediately apply to the court to have the company declared bankrupt under Section 1266. In that case, however, the company had no assets left and nothing had been returned to the shareholders, so the court did not hold the liquidator personally liable for the company's tax debt.

Read together, these three judgments show that a liquidator's personal liability does not arise merely because the company has unpaid debts. It arises because the liquidator allowed assets that should have been used to pay debts to pass to the shareholders, while knowing or having reason to know that the debts existed. The ceiling of "the cash balance on the date of registration of completion" in Supreme Court Judgment No. 3719/2564 reflects the same principle: creditors are harmed to the extent that assets which should have been theirs were distributed away.

Beyond civil liability, Sections 32 to 38 of the Act Prescribing Offences Relating to Registered Partnerships, Limited Partnerships, Limited Companies, Associations and Foundations B.E. 2499 (1956) impose penalties on liquidators who fail to perform their duties. All of these sections are now pinai offenses (non-criminal regulatory offenses) by virtue of Section 39 of the Act on Imposition of Pinai Regulatory Fines B.E. 2565 (2022), which converted criminal offenses punishable by a fine only into pinai fines. They cover failure to publish the notice or write to creditors under Section 1253, up to 80,000 baht (Section 32); failure to register under Section 1254, 1258, 1262, or 1270, paragraph two, up to 50,000 baht (Section 33); failure to apply for bankruptcy under Section 1266, up to 50,000 baht (Section 34); and distributing assets in breach of Section 1269, up to 20,000 baht (Section 37).[15] A director or liquidator who dishonestly makes a false statement or conceals the truth about the company's financial position from the general meeting commits an offense under Section 38, with a pinai fine of up to 50,000 baht. Directors' criminal liability in other matters, such as misappropriating company property, is explained in our article Criminal Liability of Company Directors in Thailand.

After the completion of liquidation is registered: the two-year limitation period under Section 1272 and claims by creditors who were left out

Section 1272 bars actions for debts owed by the company, its shareholders, or its liquidators in that capacity once two years have passed from the date the liquidation became final, that is, the date of registration of completion under Section 1270, paragraph two. This period can be interrupted: Supreme Court Judgment No. 6043/2561 held that a notice of tax assessment interrupts it.

Section 1272 provides that "in an action for debts owed by a partnership or company, or by a partner, shareholder, or liquidator in that capacity, no action may be brought after two years from the date on which the liquidation became final."[16] The provision has two sides. On one side, a creditor who was left out can still sue after the company has been closed, as Supreme Court Judgment No. 9041/2554 states. On the other, that right lasts only two years, so that shareholders and liquidators know when their exposure ends.

In Supreme Court Judgment No. 6043/2561, the company registered the completion of its liquidation on 18 February 2008 (B.E. 2551). The assessment official sent a notice of tax assessment, which the company received on 15 January 2010 (B.E. 2553), before the two years had run. The Supreme Court held that the notice of assessment is an act having the same effect as filing an action; the limitation period was interrupted under Section 193/14(5) and began to run afresh under Section 193/15 from the end of the thirty-day period allowed for payment of the tax. The court also held that a director acting as liquidator owes the duty of diligence under Section 1168 and should have known that the company owed tax because of its incorrect returns.

The practical result is that registering the completion of liquidation does not end the risk on that day. The liquidator should keep evidence of the newspaper notice, the acknowledgments of receipt for the registered letters, evidence of any deposit, and the liquidation report for at least the two years under Section 1272, even though the original books have been delivered to the registrar under Section 1271.

Defunct companies and closing a company: striking off the register under Sections 1273/1 to 1273/4

Leaving a company idle until the registrar strikes it off as a defunct company is not closing the company under the law. Section 1273/3 provides that a struck-off company ceases to be a juristic person, but the liability of its directors, managers, and shareholders continues, and a creditor or shareholder can apply to the court to restore the company to the register within ten years under Section 1273/4.

Chapter 6, on striking defunct limited companies off the register, Sections 1273/1 to 1273/4, was added by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 18) B.E. 2551 (2008) in place of the former Section 1246, which was repealed. A registrar who has reasonable cause to believe that a company is no longer carrying on business or in operation sends a letter of inquiry, waits thirty days for a reply, and then publishes a notice and sends a letter stating that the company will be struck off after ninety days (Section 1273/1). A company that has been dissolved but has no liquidator acting, or has not filed for registration of completion, can also be struck off after a notice period of one hundred and eighty days (Section 1273/2).[17]

The effect of striking off is set out in Section 1273/3, which provides that the company "ceases to be a juristic person from the time the registrar strikes its name off," but "the liability of every managing partner, partner, director, manager, and shareholder shall continue to the same extent as before and may be enforced as if the partnership or company had not ceased to be a juristic person." The Supreme Court has built three rules on this text.

  • Supreme Court Judgment No. 4538/2566 (Section 1273/3). A defunct company ceases to be a juristic person by operation of law; this is a striking off of a defunct company, not a dissolution requiring liquidation under Chapter 5. The Court of Appeal's appointment of a liquidator for the defunct company was therefore wrong.
  • Supreme Court Judgment No. 4864/2564 (Sections 1249, 1273/3, and 1273/4). A company struck off on 30 August 2017 (B.E. 2560) was sued on 2 May 2018 (B.E. 2561). The Supreme Court held that at the time of filing the company had no juristic personality and could not be sued; Section 1249 did not apply because this was not a dissolution; and the plaintiff had not first applied to the court to restore the company to the register.
  • Supreme Court Judgment No. 10100/2559 (Section 1273/4, paragraph two). A company struck off under the former Section 1246 on 10 October 2001 (B.E. 2544), where the application was filed on 21 February 2012 (B.E. 2555), was subject to the ten-year period under Section 1273/4, paragraph two, a limitation on the right that had only recently come into force, counted from the date the new provision took effect.

For owners of a company that has stopped operating, the effect of these judgments is that letting the company be struck off does not make personal liability disappear. A creditor can apply to restore the company to the register within ten years, and once restored the company is deemed to have continued in existence as if it had never been struck off. In addition, a person who uses the name of a struck-off company in business so as to make the public believe it has not been struck off commits a pinai offense under Section 38/1 of the B.E. 2499 Act, with a fine of up to 50,000 baht and a further fine of up to 1,000 baht per day until the use stops. Completing the liquidation properly therefore gives greater certainty, because the two-year period under Section 1272 can begin to run.

Comparative law: company liquidation in England, Germany, and Japan

Foreign systems protect creditors by mechanisms different from Thailand's. England requires the directors to declare the company's solvency before the resolution is passed (Insolvency Act 1986, section 89); Germany prohibits any distribution before one year has passed from the notice (GmbHG § 73); Japan gives creditors not less than two months to lodge claims (Companies Act, Article 499); Thailand requires only that notice be given within fourteen days under Section 1253.

England and Wales. The winding up of a company that can still pay its debts (a members' voluntary winding up) begins with the directors, not the shareholders. Section 89 of the Insolvency Act 1986 requires the directors to make a statutory declaration of solvency, after they "have made a full inquiry into the company's affairs," that the company will be able to pay its debts in full together with interest within a period not exceeding twelve months. The declaration must be made within the five weeks before the resolution, and a director who makes it without reasonable grounds is liable to imprisonment or a fine. Section 91 ends the directors' powers on the appointment of the liquidator; section 107 requires the company's property to be applied in satisfaction of its liabilities pari passu before distribution to the members; and section 201 dissolves the company three months after the registration of the final account.[18] The route back onto the register is in sections 1029 to 1032 of the Companies Act 2006, which allow a creditor to apply to the court within six years of the dissolution (with no time limit for personal injury claims). In Peaktone Ltd v Joddrell [2012] EWCA Civ 1035, the Court of Appeal held that section 1032(1) operates retrospectively, so that an action brought by a former employee against the company while it was dissolved was validated when the company was restored to the register. As to a liquidator's liability to creditors who were left out, the Court of Appeal in Oldham v Kyrris [2003] EWCA Civ 1506 summarized Pulsford v Devenish [1903] 2 Ch 625 as holding that a liquidator who distributes assets to shareholders without regard to the rights of creditors is directly liable to the creditors once the company has been dissolved, a result close to Thailand's Supreme Court Judgment No. 3719/2564.

Germany. The Limited Liability Companies Act (GmbHG) protects creditors most strictly of the three systems. § 65(2) requires the liquidators (Liquidatoren) to publish the dissolution together with a call for creditors to come forward. § 73(1) provides that assets "darf nicht vor Tilgung oder Sicherstellung der Schulden der Gesellschaft und nicht vor Ablauf eines Jahres" be distributed, that is, not before the company's debts have been paid or secured and not before one year has passed from the notice (the Sperrjahr, or blocking year), and § 73(3) makes liquidators who breach this jointly and severally liable to make good the amounts distributed.[19] In the judgment of the Federal Court of Justice (BGH) of 13 March 2018, case II ZR 158/16, a liquidator who was also the sole shareholder knew of an outstanding tax adviser's fee, yet distributed the assets and had the company deleted from the register. The court held that § 73(3) is not a protective statute that gives creditors a claim in tort, but that creditors may sue the liquidator directly, by analogy with stock corporation law, up to the amount distributed, once the company has been deleted. The BGH judgment of 25 October 2010, case II ZR 115/09, held that a deleted company retains capacity to be a party to proceedings if it still has assets.

Japan. The Companies Act (会社法) is the closest in structure to Thai law. Article 478 makes the directors the liquidators (清算人); Article 499 requires a notice in the Official Gazette (官報) and individual notice to known creditors, with a period for lodging claims that "二箇月を下ることができない," that is, not less than two months; Article 500 prohibits payment of debts during that period; Article 502 prohibits any distribution to shareholders before debts are paid; and Article 484 requires the liquidator to file for bankruptcy "直ちに" (immediately) when the assets are insufficient to pay the debts, which corresponds to Thailand's Section 1266.[20] The Supreme Court of Japan, in its judgment of 21 April 1964 (case 昭和37年(オ)第54号), held that even after the completion of liquidation has been registered, if "会社の財産が残存するときは" (the company's property still remains), the liquidation is not complete and the company has not substantively ceased to exist, a principle similar to Thailand's Supreme Court Judgment No. 9003/2568.

Turning back to Thai law, Section 1253 requires notice to the public and to creditors within fourteen days, but sets no minimum waiting period before distribution like Germany's blocking year or Japan's two months, and has no solvency declaration like England's. Thai creditor protection therefore rests on three mechanisms: the duty to deposit under Section 1264; the prohibition on distribution under Section 1269, which the courts enforce through liability in tort; and the revocation of the registration of completion where the liquidation was conducted in bad faith. A Thai liquidator who wants to reduce personal risk should therefore allow creditors a reasonable time to lodge claims before distributing, even though Thai law does not prescribe a figure.

A law and economics and interdisciplinary analysis of Sections 1269 and 1272

In law and economics terms, Section 1269 preserves asset partitioning, which is the reason limited companies exist: the company's assets must go to its creditors before its shareholders. Section 1272 trades the certainty of closure against the rights of creditors who were left out. Work in finance and accounting shows that delayed exit from the market imposes costs on others.

Henry Hansmann and Reinier Kraakman explain in "The Essential Role of Organizational Law" (Yale Law Journal, 2000) that the core function of organizational law, which contracts cannot replicate, is asset partitioning: determining which group of creditors has priority over which pool of assets.[21] Liquidation is the moment when this partitioning is actually tested, because the shareholders who control the company have an incentive to extract assets ahead of creditors. Section 1269 closes that gap directly, and the liquidator's personal liability in Supreme Court Judgment No. 3719/2564 gives the rule a price when it is broken. Frank Easterbrook and Daniel Fischel, in "Limited Liability and the Corporation" (University of Chicago Law Review, 1985), point out that limited liability creates an externality for creditors who did not choose to become creditors, such as tort victims and the state as tax creditor. These creditors cannot price the risk in advance. The facts of Supreme Court Judgments No. 3719/2564 and No. 6043/2561, in both of which the creditor was the Revenue Department, fit this framework.

Section 1272 is a choice between two costs. If the limitation period is long, shareholders who have received their distributions bear an open-ended risk, and no one would accept assets from a liquidation without holding back a reserve. If it is too short, creditors who were never notified lose their rights without a chance to find out. Thai law resolves the equation with two years plus revocation of the registration of completion where the liquidation was conducted in bad faith, as in Supreme Court Judgment No. 9003/2568. Simeon Djankov, Oliver Hart, Caralee McLiesh, and Andrei Shleifer, in "Debt Enforcement around the World" (Journal of Political Economy, 2008), measured the efficiency of debt enforcement in 88 countries by time, cost, and the outcome for the assets, and found that slow and expensive procedures reduce the value creditors actually recover. The several fourteen-day limits in Sections 1253, 1254, and 1270 therefore have an economic rationale; they are not mere registry formalities.

From an interdisciplinary perspective, the macroeconomic study by Ricardo Caballero, Takeo Hoshi, and Anil Kashyap, "Zombie Lending and Depressed Restructuring in Japan" (American Economic Review, 2008), found that when Japanese banks rolled over loans to firms that were insolvent in substance, those firms did not exit the market, which depressed the profits, investment, and employment of healthy firms in the same industries. That finding comes from Japanese data, so it serves here as an illustration that non-exit imposes costs on others, not as direct evidence about Thailand. In accounting, Hasslinger, Olbrich, and Rapp, in "Concerned about Going Concern" (Financial Reporting, 2017), discuss when an entity in liquidation must abandon the going-concern assumption under IFRS, which affects the measurement of assets in the balance sheet the liquidator must prepare under Section 1255. A liquidation balance sheet should therefore reflect realizable values, not the book values of a continuing business.

What to consider before deciding to close a company: undisclosed debts, outstanding contracts, employees, and tax

Before passing a special resolution to dissolve under Section 1236(4), the company should know all of its debts, including debts not yet due and debts created by the closure itself, such as severance pay, contract termination charges, and tax, because Section 1269 prohibits any distribution until debts are paid or money deposited, and Section 1266 requires an application for bankruptcy if the assets are insufficient.

Surveying the debts before the resolution serves two purposes. First, it shows whether the company is on the ordinary liquidation track or the bankruptcy track: if the assets are insufficient to meet the liabilities once the share capital has been fully called, Section 1266 requires the liquidator to apply to the court "immediately," and failure to apply is a pinai offense under Section 34 of the B.E. 2499 Act. Second, it allows a realistic estimate of the timeline. Debts commonly overlooked when closing small and medium-sized companies include the following.

  • Employees. Dissolution of the company ends the employment contracts, and employees are entitled to severance pay under the labour protection law. Details are in our article Severance Pay and Employers' Rights and Duties in Thailand.
  • Binding contracts. Leases, service agreements, and long-term supply contracts that give no right to terminate on dissolution may carry penalties or damages. The liquidator has power to carry on the business so far as necessary under Section 1259(2) in order to close out these contracts.
  • Tax. Tax debts were the debts that appeared most often in the liquidator-liability cases found in researching this article. The tax consequences of closing a business fall within the scope of the Eksiam Tax website and are not covered here.
  • Loans from shareholders or directors. These are debts of the company that must be paid in their proper order; they are not a distribution of assets under Section 1269. Recording them clearly from the balance sheet under Section 1255 onward reduces later disputes.

Alternatives to dissolution are also worth considering. If the shareholders want to dissolve because one side wants to leave, a sale of shares or a restructuring of the shareholding under the articles of association and the สัญญาผู้ถือหุ้น (shareholders' agreement, in Thai) may preserve more of the business's value. If two companies carry on overlapping businesses, a ควบรวมบริษัท (merger, in Thai) may be more suitable than closing one of them. And if the directors are concerned about their own liability along the way, our article ความรับผิดของกรรมการบริษัท (directors' liability, in Thai) explains the duties under Section 1168, which continue to apply when a director becomes a liquidator.

Frequently asked questions about closing a company and liquidation in Thailand

The answers below are summarized from Sections 1194, 1236, 1253 to 1272, and 1273/1 to 1273/4 of the Civil and Commercial Code, the Department of Business Development's fee guides, and the Supreme Court judgments cited in this article. The facts of each company, such as undisclosed debts or disputes between shareholders, may lead to a different result.

How do I close a company in Thailand?
Closing a company under Thai law means dissolving it and then liquidating it. It begins with a shareholders' meeting passing a special resolution to dissolve under Section 1236(4), by not less than three-quarters of the votes of the shareholders present and entitled to vote under Section 1194. The liquidator must then publish a newspaper notice and send registered letters to creditors within 14 days under Section 1253, register the dissolution within 14 days under Section 1254, prepare a balance sheet for audit, pay the debts or deposit the money, distribute the remaining assets, and register the completion of liquidation within 14 days of the meeting that approves the liquidation report under Section 1270.
How many months does it take to close a company in Thailand?
The Civil and Commercial Code sets no overall period. It sets only intermediate deadlines: 14 days for the notices and the registration of dissolution, reports to the registrar every 3 months under Section 1267, and 14 days after the meeting approving the liquidation report. The actual time depends on the auditor's examination of the balance sheet, the sale of assets, the collection and payment of debts, and tax obligations. If the liquidation lasts more than one year, a general meeting must be held at the end of every year under Section 1268.
How much does it cost to close a company in Thailand?
The official fees under the Department of Business Development's guides are 500 baht to register the dissolution, 500 baht to register the completion of liquidation, 500 baht to register the appointment or replacement of a liquidator, and 120 baht per company certificate. Other costs include the newspaper notice, registered post, the auditor's fee, and professional fees according to the scope of work, for which there is no official standard rate.
Can I just leave the company and let it become a defunct company instead of closing it?
A company that is not carrying on business may be struck off the register as a defunct company by the registrar under Sections 1273/1 to 1273/3. The company ceases to be a juristic person, but the liability of its directors, managers, and shareholders continues and can be enforced as if the company still existed. A creditor or shareholder may apply to the court to restore the company to the register within 10 years under Section 1273/4. Letting the company become defunct therefore does not end liability, and the two-year period under Section 1272 does not begin to run.
Is a liquidator personally liable for the company's debts?
Not merely because the company has debts. But if the liquidator knows of a debt and distributes the assets and registers the completion of liquidation without paying it or depositing the amount, the Supreme Court treats this as a tort, and the liquidator is liable up to the cash balance remaining on the date of registration (Supreme Court Judgment No. 3719/2564). Where the company has no assets left and nothing was distributed to shareholders, the court does not impose personal liability (Supreme Court Judgment No. 1431/2545). Pinai fines under Sections 32 to 38 of the B.E. 2499 Act also apply.
Can creditors still sue after the completion of liquidation has been registered?
Yes, within 2 years from the date the liquidation became final under Section 1272, against the company, the shareholders, and the liquidators as debtors. This period can be interrupted, for example by an assessment official's notice of tax assessment (Supreme Court Judgment No. 6043/2561), and if the liquidation was conducted in bad faith, for example by not notifying a known creditor, the registration of completion may be revoked (Supreme Court Judgment No. 9003/2568).
Does a small company with no debts and shareholders who agree need a legal consultant to close it?
Not always. The steps under Sections 1253 to 1270 are fixed, filings can be made through the Department of Business Development's system, and many companies complete the process with their own bookkeeper and auditor. A legal consultant adds the most value when the debts are unclear, there are outstanding contracts, there are foreign shareholders, or the shareholders disagree to the point that an application to the court is needed. The initial 45-minute consultation costs 4,900 baht and is credited in full against a service package chosen within 30 days.

Planning to dissolve a company, or acting as its liquidator?

Our firm's legal consultants are one option for reviewing the list of debts, the order of steps, and the liquidator's exposure before any assets are distributed. Applications to the court are handled by the firm's litigation lawyers. The initial 45-minute consultation costs 4,900 baht and is credited in full against a service package chosen within 30 days.

Calling from abroad: +66 81 654 5922

Notes: statutory text, judgments, and sources cited in this article

The Thai statutory provisions below were copied verbatim from the latest consolidated versions in the legal database of the Office of the Council of State, checked on 4 October 2026, and the Supreme Court judgments were checked in the Supreme Court's search system on the same day. The English renderings are unofficial translations for information; the Thai original follows each note, and the Thai text prevails.

  1. Civil and Commercial Code, Section 1249 "A partnership or company, even after it has been dissolved, shall be deemed to continue to exist for as long as is necessary for the purposes of liquidation." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๔๙ “ห้างหุ้นส่วนก็ดี บริษัทก็ดี แม้ว่าจะได้เลิกกันแล้ว ก็ให้พึงถือว่ายังคงตั้งอยู่ตราบเท่าเวลาที่จำเป็นเพื่อการชำระบัญชี”
  2. Supreme Court judgments cited in this article, checked in summary form in the Supreme Court's judgment search system (deka.supremecourt.or.th) on 4 October 2026: Supreme Court Judgment No. 9041/2554 (Civil and Commercial Code, Sections 1249, 1250, 1259(1), 1272): a dissolved company continues to exist for the purposes of liquidation; standing to sue is determined as of the date of filing; registration of dissolution and of completion of liquidation during the proceedings does not extinguish standing. No. 2666/2558 (Sections 1237(2), 1251, paragraph two): the court exercised its discretion to dissolve a company that had suspended business for more than a year because of conflict between directors and shareholders, and appointed the executing officer as liquidator. No. 767/2565 (Sections 1097, 1237(4)): shareholder conflict reduced the number of shareholders below the then threshold for forming a company and the company could not carry on business; the court could order dissolution. No. 3280/2564 (Sections 1169, 1237(5)): the company was still carrying on business; conflict and failure to file financial statements did not make it impossible for the company to continue; no dissolution ordered. No. 3191-3192/2564 (Sections 1159, 1164, 1169, 1236, 1237, 1273/4): a creditor who is not a shareholder has no right to apply for dissolution; a shareholder named in the register may apply. No. 8937/2560 (Section 1251): a director who is a party to the conflict should not be liquidator; the court appointed the executing officer as a neutral liquidator. No. 9179/2559 (Sections 1247, paragraph one, 1251, paragraph two): once a company is under absolute receivership, the power to manage its assets vests in the official receiver; the directors cannot be liquidators. No. 9003/2568 (Sections 1249, 1250, 1253, 1270, 1273/4): a liquidator who knew of a creditor but gave no notice conducted the liquidation in bad faith; the liquidation was not completed and the registration of completion could be revoked. No. 3719/2564 (Sections 420, 1250, 1259(2), (4), 1264, 1269): a liquidator who distributed assets without paying or depositing a known tax debt committed a tort and was liable up to the cash balance on the date of registration of completion. No. 1431/2545 (Sections 1250, 1266, and Revenue Code, Section 72): a liquidator must apply for bankruptcy when the assets are insufficient, but where no assets remained and nothing was distributed, the liquidator was not personally liable for the tax debt. No. 6043/2561 (Sections 193/14(5), 193/15, 1168, 1250, 1252, 1254, 1269, 1272): a notice of tax assessment interrupts the two-year period under Section 1272. No. 4538/2566 (Section 1273/3): a defunct company ceases to be a juristic person by operation of law; this is not a dissolution and no liquidator can be appointed. No. 4864/2564 (Sections 1249, 1273/3, 1273/4): a struck-off company cannot be sued; it must first be restored to the register. No. 10100/2559 (Section 1273/4, paragraph two): for a company struck off before the new law, the ten-year period runs from the date the new provision took effect.
    Thai original: คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างในบทความ ตรวจฉบับย่อจากระบบสืบค้นคำพิพากษาของศาลฎีกา (deka.supremecourt.or.th) เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2569: คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9041/2554 (ป.พ.พ. มาตรา 1249 1250 1259 (1) 1272) บริษัทที่เลิกกันยังคงตั้งอยู่เพื่อการชำระบัญชี อำนาจฟ้องพิจารณาขณะยื่นฟ้อง การจดทะเบียนเลิกและเสร็จการชำระบัญชีระหว่างพิจารณาไม่ทำให้อำนาจฟ้องสิ้นไป; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2666/2558 (ป.พ.พ. มาตรา 1237 (2) 1251 วรรคสอง) ศาลใช้ดุลพินิจสั่งเลิกบริษัทที่หยุดทำการเกินหนึ่งปีเพราะกรรมการและผู้ถือหุ้นขัดแย้ง และตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นผู้ชำระบัญชี; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 767/2565 (ป.พ.พ. มาตรา 1097 1237 (4)) ผู้ถือหุ้นขัดแย้งจนจำนวนผู้ถือหุ้นต่ำกว่าเกณฑ์ตั้งบริษัทในขณะนั้น บริษัทประกอบธุรกิจต่อไปไม่ได้ ศาลสั่งเลิกบริษัทได้; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3280/2564 (ป.พ.พ. มาตรา 1169 1237 (5)) บริษัทยังประกอบกิจการ ความขัดแย้งและการไม่ส่งงบการเงินยังไม่ทำให้บริษัทเหลือวิสัยจะดำรงอยู่ ศาลไม่สั่งเลิก; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3191-3192/2564 (ป.พ.พ. มาตรา 1159 1164 1169 1236 1237 1273/4) เจ้าหนี้ที่ไม่ได้เป็นผู้ถือหุ้นไม่มีสิทธิร้องขอให้เลิกบริษัท ผู้ถือหุ้นที่มีชื่อในทะเบียนร้องขอได้; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8937/2560 (ป.พ.พ. มาตรา 1251) กรรมการที่เป็นคู่ขัดแย้งไม่ควรเป็นผู้ชำระบัญชี ศาลตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีซึ่งเป็นคนกลาง; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9179/2559 (ป.พ.พ. มาตรา 1247 วรรคหนึ่ง 1251 วรรคสอง) เมื่อบริษัทถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด อำนาจจัดการทรัพย์สินตกแก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ กรรมการเป็นผู้ชำระบัญชีไม่ได้; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9003/2568 (ป.พ.พ. มาตรา 1249 1250 1253 1270 1273/4) ผู้ชำระบัญชีรู้ว่ามีเจ้าหนี้แต่ไม่ส่งคำบอกกล่าว การชำระบัญชีไม่สุจริตจึงยังไม่สำเร็จ การจดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชีถูกเพิกถอนได้; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3719/2564 (ป.พ.พ. มาตรา 420 1250 1259 (2) (4) 1264 1269) ผู้ชำระบัญชีที่แบ่งคืนทรัพย์สินโดยไม่ชำระหรือวางเงินหนี้ภาษีที่รู้อยู่ ทำละเมิด รับผิดไม่เกินเงินสดคงเหลือในวันจดทะเบียนเสร็จ; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2545 (ป.พ.พ. มาตรา 1250 1266 และ ป.รัษฎากร มาตรา 72) ผู้ชำระบัญชีต้องร้องขอให้บริษัทล้มละลายเมื่อสินทรัพย์ไม่พอ แต่เมื่อไม่มีทรัพย์สินเหลือและไม่ได้แบ่งคืน ไม่ต้องรับผิดหนี้ภาษีเป็นส่วนตัว; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6043/2561 (ป.พ.พ. มาตรา 193/14 (5) 193/15 1168 1250 1252 1254 1269 1272) หนังสือแจ้งการประเมินภาษีทำให้อายุความสองปีตามมาตรา 1272 สะดุดหยุดลง; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4538/2566 (ป.พ.พ. มาตรา 1273/3) บริษัทร้างสิ้นสภาพนิติบุคคลโดยผลของกฎหมาย ไม่ใช่การเลิกบริษัท ตั้งผู้ชำระบัญชีไม่ได้; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4864/2564 (ป.พ.พ. มาตรา 1249 1273/3 1273/4) บริษัทร้างที่ถูกขีดชื่อแล้วถูกฟ้องไม่ได้ ต้องร้องขอให้กลับคืนสู่ทะเบียนก่อน; คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10100/2559 (ป.พ.พ. มาตรา 1273/4 วรรคสอง) บริษัทที่ถูกขีดชื่อก่อนกฎหมายใหม่ ใช้กำหนดสิบปีนับแต่วันที่บทบัญญัติใหม่มีผลใช้บังคับ
  3. Civil and Commercial Code, Section 1236 "A limited company is dissolved on the following grounds: (1) if the articles of association of the company provide for a case in which it is to be dissolved, on the occurrence of that case; (2) if the company was formed for a fixed period, on the expiry of that period; (3) if the company was formed for a single undertaking only, on the completion of that undertaking; (4) when a special resolution to dissolve is passed; (5) when the company becomes bankrupt." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๓๖ “อันบริษัทจำกัดย่อมเลิกกันด้วยเหตุดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือ (๑) ถ้าในข้อบังคับของบริษัทมีกำหนดกรณีอันใดเป็นเหตุที่จะเลิกกันเมื่อมีกรณีนั้น (๒) ถ้าบริษัทได้ตั้งขึ้นไว้เฉพาะกำหนดกาลใด เมื่อสิ้นกำหนดกาลนั้น (๓) ถ้าบริษัทได้ตั้งขึ้นเฉพาะเพื่อทำกิจการอย่างหนึ่งอย่างใดแต่อย่างเดียว เมื่อเสร็จการนั้น (๔) เมื่อมีมติพิเศษให้เลิก (๕) เมื่อบริษัทล้มละลาย”
  4. Civil and Commercial Code, Section 1194 "Any matter that the law requires to be done by special resolution must be resolved by the general meeting by a majority of not less than three-quarters of the total votes of the shareholders present and entitled to vote." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๑๙๔ “การใดที่กฎหมายกำหนดให้ต้องทำโดยมติพิเศษ ที่ประชุมใหญ่ต้องลงมติในเรื่องนั้นโดยคะแนนเสียงข้างมากไม่ต่ำกว่าสามในสี่ของจำนวนเสียงทั้งหมดของผู้ถือหุ้นที่มาประชุมและมีสิทธิออกเสียงลงคะแนน”
  5. Civil and Commercial Code, Section 1175 "Notice of a general meeting shall be sent by registered post with acknowledgment of receipt to every shareholder whose name appears in the register of the company not less than seven days before the date of the meeting; but where the company has share warrants to bearer, the notice shall also be published at least once in a local newspaper or in electronic media in accordance with the rules and procedures prescribed in a ministerial regulation not less than seven days before the date of the meeting. Where the notice calls a general meeting to pass a special resolution, the foregoing shall be done not less than fourteen days before the date of the meeting. (Paragraph two) The notice of a general meeting shall state the place, date, time, and nature of the business to be considered, and where the notice calls a general meeting to pass a special resolution, it shall also state the text of the resolution to be proposed." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๑๗๕ “คำบอกกล่าวเรียกประชุมใหญ่ให้ส่งทางไปรษณีย์ตอบรับไปยังผู้ถือหุ้นทุกคนที่มีชื่อในทะเบียนของบริษัทก่อนวันนัดประชุมไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน แต่ในกรณีที่บริษัทมีหุ้นชนิดที่มีใบหุ้นออกให้แก่ผู้ถือ ให้โฆษณาในหนังสือพิมพ์แห่งท้องที่อย่างน้อยหนึ่งครั้งหรือในสื่ออิเล็กทรอนิกส์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง ก่อนวันนัดประชุมไม่น้อยกว่าเจ็ดวันด้วย หากเป็นคำบอกกล่าวเรียกประชุมใหญ่เพื่อลงมติพิเศษให้กระทำการดังกล่าว ก่อนวันนัดประชุมไม่น้อยกว่าสิบสี่วัน (วรรคสอง) คำบอกกล่าวเรียกประชุมใหญ่นั้น ให้ระบุสถานที่ วัน เวลา และสภาพแห่งกิจการที่จะได้ประชุมปรึกษากัน และในกรณีที่เป็นคำบอกกล่าวเรียกประชุมใหญ่เพื่อลงมติพิเศษให้ระบุข้อความที่จะนำเสนอให้ลงมติด้วย”
  6. Civil and Commercial Code, Section 1237 "In addition, the court may order a limited company to be dissolved on the following grounds: (1) if default is made in filing the report of the statutory meeting or in holding the statutory meeting; (2) if the company does not commence business within one year from the date of registration, or suspends its business for a full year; (3) if the business of the company can only be carried on at a loss and there is no prospect of recovery; (4) if the number of shareholders is reduced to one; (5) when there is any other cause that makes it impossible for the company to continue to exist. Nevertheless, in the case of default in filing the report of the statutory meeting or in holding the statutory meeting, the court may, instead of ordering the dissolution, order that the report be filed or that the statutory meeting be held, as it thinks fit." (Section 1237(4) and (5) as amended by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 23) B.E. 2565 (2022).) (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๓๗ “นอกจากนี้ศาลอาจสั่งให้เลิกบริษัทจำกัดด้วยเหตุต่อไปนี้ คือ (๑) ถ้าทำผิดในการยื่นรายงานประชุมตั้งบริษัท หรือทำผิดในการประชุมตั้งบริษัท (๒) ถ้าบริษัทไม่เริ่มทำการภายในปีหนึ่งนับแต่วันจดทะเบียน หรือหยุดทำการถึงปีหนึ่งเต็ม (๓) ถ้าการค้าของบริษัททำไปก็มีแต่ขาดทุนอย่างเดียว และไม่มีทางหวังว่าจะกลับฟื้นตัวได้ (๔) ถ้าจำนวนผู้ถือหุ้นลดน้อยลงจนเหลือเพียงคนเดียว (๕) เมื่อมีเหตุอื่นใดทำให้บริษัทนั้นไม่สามารถที่จะดำรงคงอยู่ต่อไปได้ แต่อย่างไรก็ดี ในกรณีทำผิดในการยื่นรายงานประชุมตั้งบริษัท หรือทำผิดในการประชุมตั้งบริษัท ศาลจะสั่งให้ยื่นรายงานประชุมตั้งบริษัท หรือให้มีการประชุมตั้งบริษัทแทนสั่งให้เลิกบริษัทก็ได้ แล้วแต่จะเห็นควร” (มาตรา ๑๒๓๗ (๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๒๓) พ.ศ. ๒๕๖๕ · มาตรา ๑๒๓๗ (๕) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๒๓) พ.ศ. ๒๕๖๕)
  7. Civil and Commercial Code, Section 1097 "Any two or more persons may promote and form a limited company by subscribing their names to a memorandum of association and otherwise complying with the provisions of this Code." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๐๙๗ “บุคคลใด ๆ ตั้งแต่สองคนขึ้นไปจะเริ่มก่อการและตั้งเป็นบริษัทจำกัดก็ได้ โดยเข้าชื่อกันทำหนังสือบริคณห์สนธิ และกระทำการอย่างอื่นตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้”
  8. Civil and Commercial Code, Section 1250 "The duties of the liquidators are to settle the affairs of the partnership or company, and to pay its debts and distribute its assets." Section 1251 "When a partnership or company is dissolved on any ground other than bankruptcy, the managing partners of the partnership or the directors of the company become the liquidators, unless the partnership agreement or the articles of association of the company provide otherwise. If there is no liquidator as aforesaid, the court shall, on the application of the public prosecutor or any other interested person, appoint a liquidator." Section 1252 "A managing partner or director of a company has, as liquidator, the same powers as that person had by virtue of the former office." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๐ “หน้าที่ของผู้ชำระบัญชี คือชำระสะสางการงานของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นให้เสร็จไป กับจัดการใช้หนี้เงินและแจกจำหน่ายสินทรัพย์ของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้น” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๑ “ห้างหุ้นส่วนก็ดี บริษัทก็ดี ในเมื่อเลิกกันเพราะเหตุอื่นนอกจากล้มละลาย หุ้นส่วนผู้จัดการห้างหรือกรรมการของบริษัทย่อมเข้าเป็นผู้ชำระบัญชี เว้นไว้แต่ข้อสัญญาของห้าง หรือข้อบังคับบริษัทจะมีกำหนดไว้เป็นสถานอื่น ถ้าไม่มีผู้ชำระบัญชีดังว่ามานี้ และเมื่อพนักงานอัยการหรือบุคคลอื่นผู้มีส่วนได้เสียในการนี้ร้องขอ ท่านให้ศาลตั้งผู้ชำระบัญชี” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๒ “หุ้นส่วนผู้จัดการ หรือกรรมการบริษัทมีอำนาจโดยตำแหน่งเดิมฉันใด เมื่อเป็นผู้ชำระบัญชีก็ยังคงมีอำนาจอยู่ฉันนั้น”
  9. Civil and Commercial Code, Section 1257 "A liquidator not appointed by the court may be removed from office and replaced by another person on the unanimous vote of the partners or by a resolution of the general meeting of shareholders. But the court may remove any liquidator, whether appointed by the court or not, and appoint another in that person's place, on the application of any partner of the partnership or of shareholders of the company holding together one-twentieth of the capital of the company as paid up." Section 1258 "Whenever a liquidator is replaced, the liquidator must register the change within fourteen days from the date of the change." Section 1259 "The liquidators have the following powers: (1) to conduct litigation in the name of the partnership or company in all civil and criminal proceedings, and to compromise claims; (2) to carry on the business of the partnership or company so far as is necessary for the beneficial winding up of its affairs; (3) to sell the property of the partnership or company; (4) to do all such other acts as are necessary for the beneficial completion of the liquidation." Section 1260 "No limitation of the powers of the liquidators may be set up as valid against third parties." Section 1261 "Where there are several liquidators, no act done by them is valid unless done jointly, except where the general meeting or the court has provided otherwise as to their powers at the time of their appointment." Section 1262 "Where a resolution of the general meeting or an order of the court authorizes the liquidators to act separately, it must be registered within fourteen days from the date of the resolution or order." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๗ “ผู้ชำระบัญชีซึ่งมิใช่เป็นขึ้นเพราะศาลตั้งนั้น ท่านว่าจะถอนเสียจากตำแหน่งและตั้งผู้อื่นแทนที่ก็ได้ ในเมื่อผู้เป็นหุ้นส่วนทั้งหลายออกเสียงเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน หรือที่ประชุมใหญ่ของผู้ถือหุ้นได้ลงมติดังนั้น แต่ศาลย่อมสั่งถอนผู้ชำระบัญชีจากตำแหน่งและตั้งผู้อื่นแทนที่ได้ ไม่เลือกว่าจะเป็นผู้ชำระบัญชีซึ่งศาลตั้งหรือมิใช่ศาลตั้ง ในเมื่อมีคำร้องขอของผู้เป็นหุ้นส่วนในห้างคนใดคนหนึ่งหรือของผู้ถือหุ้นในบริษัทมีหุ้นรวมกันนับได้ถึงหนึ่งในยี่สิบแห่งทุนของบริษัท โดยจำนวนที่ส่งใช้เงินเข้าทุนแล้วนั้น” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๘ “เมื่อมีการเปลี่ยนตัวผู้ชำระบัญชีใหม่ครั้งใด ผู้ชำระบัญชีต้องนำความจดทะเบียนภายในสิบสี่วันนับแต่วันที่ได้เปลี่ยนตัวกันนั้น” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๙ “ผู้ชำระบัญชีทั้งหลายย่อมมีอำนาจดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือ (๑) แก้ต่างว่าต่างในนามของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทในอรรถคดีพิพาทอันเป็นแพ่งหรืออาญาทั้งปวง และทำประณีประนอมยอมความ (๒) ดำเนินกิจการของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทตามแต่จำเป็น เพื่อการชำระสะสางกิจการให้เสร็จไปด้วยดี (๓) ขายทรัพย์สินของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัท (๔) ทำการอย่างอื่น ๆ ตามแต่จำเป็น เพื่อชำระบัญชีให้เสร็จไปด้วยดี” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๐ “ข้อจำกัดอำนาจของผู้ชำระบัญชีอย่างใด ๆ จะอ้างเป็นสมบูรณ์ต่อบุคคลภายนอกหาได้ไม่” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๑ “ถ้ามีผู้ชำระบัญชีหลายคน การใด ๆ ที่ผู้ชำระบัญชีกระทำย่อมไม่เป็นอันสมบูรณ์นอกจากผู้ชำระบัญชีทั้งหลายจะได้ทำร่วมกัน เว้นแต่ที่ประชุมใหญ่หรือศาลจะได้กำหนดอำนาจไว้เป็นอย่างอื่นในเวลาตั้งผู้ชำระบัญชี” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๒ “ถ้ามีมติของที่ประชุมใหญ่หรือคำบังคับของศาลให้อำนาจผู้ชำระบัญชีให้ทำการแยกกันได้ ท่านว่าต้องนำความจดทะเบียนภายในสิบสี่วันนับแต่วันลงมติหรือออกคำบังคับนั้น”
  10. Civil and Commercial Code, Section 1253 "Within fourteen days from the dissolution of the partnership or company, or, where the court has appointed the liquidator, from the date of the court's appointment, the liquidator must: (1) notify the public by publishing a notice at least once in a local newspaper that the partnership or company has been dissolved and that its creditors should submit their claims to the liquidator; (2) send the same notice by registered post to every creditor whose name appears in the books, accounts, or documents of the partnership or company." (Section 1253(1) as amended by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 18) B.E. 2551 (2008).) Section 1254 "The liquidator must register the dissolution of the partnership or company within fourteen days from the date of dissolution, and must have the name of every liquidator entered in the register." Section 1255 "The liquidator must, as soon as practicable, prepare a balance sheet, have it examined and certified as correct by the auditor, and then call a general meeting." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๓ “ภายในสิบสี่วันนับแต่ได้เลิกห้างเลิกบริษัท หรือถ้าศาลได้ตั้งผู้ชำระบัญชีนับแต่วันที่ศาลตั้ง ผู้ชำระบัญชีต้องกระทำดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือ (๑) บอกกล่าวแก่ประชาชนโดยประกาศโฆษณาในหนังสือพิมพ์แห่งท้องที่อย่างน้อยหนึ่งคราวว่าห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นได้เลิกกันแล้วและให้ผู้เป็นเจ้าหนี้ทั้งหลายยื่นคำทวงหนี้แก่ผู้ชำระบัญชี (๒) ส่งคำบอกกล่าวอย่างเดียวกันเป็นจดหมายลงทะเบียนไปรษณีย์ไปยังเจ้าหนี้ทั้งหลายทุก ๆ คนบรรดามีชื่อปรากฏในสมุด บัญชี หรือเอกสารของห้างหรือบริษัทนั้น” (มาตรา ๑๒๕๓ (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๑๘) พ.ศ. ๒๕๕๑) · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๔ “การเลิกหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้น ผู้ชำระบัญชีต้องนำบอกให้จดทะเบียนภายในสิบสี่วันนับแต่วันที่เลิกกัน และในการนี้ต้องระบุชื่อผู้ชำระบัญชีทุก ๆ คนให้จดลงทะเบียนไว้ด้วย” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๕๕ “ผู้ชำระบัญชีต้องทำงบดุลขึ้นโดยเร็วที่สุดที่เป็นวิสัยจะทำได้ ส่งให้ผู้สอบบัญชีตรวจสอบลงสำคัญว่าถูกต้อง แล้วต้องเรียกประชุมใหญ่”
  11. Civil and Commercial Code, Section 1263 "The fees, charges, and expenses properly incurred in the liquidation shall be paid by the liquidator in priority to all other debts." Section 1264 "If any creditor has not come forward to claim payment, the liquidator must deposit the amount of that debt in accordance with the provisions of this Code on deposit in lieu of performance." Section 1265 "The liquidator may call on the partners or shareholders to pay up any part of their contributions or shares that remains unpaid, and such amount must be paid immediately on being called, even though it was previously agreed in the partnership agreement or the articles of association of the company that it would be called later." Section 1266 "If the liquidator finds that, after the contributions or share capital have been fully applied, the assets are still insufficient to meet the liabilities, the liquidator must immediately apply to the court for an order that the partnership or company is bankrupt." Section 1267 "The liquidator must file a report with the registration office every three months showing what has been done and the state of the liquidation, and this report shall be open to inspection by the partners, shareholders, and creditors free of charge." Section 1268 "If the liquidation continues for more than one year, the liquidator must call a general meeting at the end of every year from the commencement of the liquidation, and must submit a report to the meeting of what has been done and a detailed statement of the state of the accounts." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๓ “ค่าธรรมเนียม ค่าภาระติดพัน และค่าใช้จ่ายซึ่งต้องเสียโดยควรในการชำระบัญชีนั้น ท่านว่าผู้ชำระบัญชีต้องจัดการใช้ก่อนหนี้เงินรายอื่น ๆ” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๔ “ถ้าเจ้าหนี้คนใดมิได้มาทวงถามให้ใช้หนี้ ผู้ชำระบัญชีต้องวางเงินเท่าจำนวนหนี้นั้น ตามบทแห่งประมวลกฎหมายนี้ ว่าด้วยวางทรัพย์สินแทนชำระหนี้” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๕ “ผู้ชำระบัญชีจะเรียกให้ผู้เป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้นส่งใช้เงินลงหุ้นอันเป็นส่วนยังค้างชำระอยู่นั้นก็ได้ และเงินที่ค้างชำระนี้ถึงแม้จะได้ตกลงกันไว้ก่อนโดยสัญญาเข้าหุ้นส่วน หรือโดยข้อบังคับของบริษัทว่าจะได้เรียกต่อภายหลังก็ตาม เมื่อเรียกเช่นนี้แล้ว ท่านว่าต้องส่งใช้ทันที” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๖ “ถ้าผู้ชำระบัญชีมาพิจารณาเห็นว่า เมื่อเงินลงทุนหรือเงินค่าหุ้นได้ใช้เสร็จหมดแล้ว สินทรัพย์ก็ยังไม่พอกับหนี้สินไซร้ ผู้ชำระบัญชีต้องร้องขอต่อศาลทันที เพื่อให้ออกคำสั่งว่าห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นล้มละลาย” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๗ “ผู้ชำระบัญชีต้องทำรายงานยื่นไว้ ณ หอทะเบียนทุกระยะสามเดือนครั้งหนึ่งว่าได้จัดการไปอย่างใดบ้าง แสดงให้เป็นความเป็นไปของบัญชีที่ชำระอยู่นั้น และรายงานนี้ให้เปิดเผยแก่ผู้เป็นหุ้นส่วนและผู้ถือหุ้น และเจ้าหนี้ทั้งหลายตรวจดูได้โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๘ “ถ้าการชำระบัญชีนั้นยังคงทำอยู่โดยกาลกว่าปีหนึ่งขึ้นไป ผู้ชำระบัญชีต้องเรียกประชุมใหญ่ในเวลาสิ้นปีทุกปีนับแต่เริ่มทำการชำระบัญชี และต้องทำรายงานยื่นที่ประชุมว่าได้จัดการไปอย่างไรบ้าง ทั้งแถลงให้ทราบความเป็นไปแห่งบัญชีโดยละเอียด”
  12. Civil and Commercial Code, Section 1270 "When the liquidation of the affairs of the partnership or company is completed, the liquidator must prepare a liquidation report showing how the liquidation was conducted and how the property of the partnership or company was disposed of, and must then call a general meeting to present the report and give an account of the proceedings to the meeting. When the general meeting has approved the report, the liquidator must register the proceedings of the meeting within fourteen days from the date of the meeting. Upon such registration, the liquidation is deemed to be final." Section 1271 "When the liquidation is completed, the books, accounts, and documents of the partnership or company that has been liquidated shall be delivered to the registrar within the fourteen days referred to in the preceding section, and the registrar shall keep them for ten years from the date on which the liquidation became final. These books, accounts, and documents shall be open to inspection by any interested person without charge." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๗๐ “เมื่อการชำระบัญชีกิจการของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทสำเร็จลง ผู้ชำระบัญชีต้องทำรายงานการชำระบัญชีแสดงว่า การชำระบัญชีนั้นได้ดำเนินไปอย่างใด และได้จัดการทรัพย์สินของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นไปประการใด แล้วให้เรียกประชุมใหญ่เพื่อเสนอรายงานนั้น และชี้แจงกิจการต่อที่ประชุม เมื่อที่ประชุมใหญ่ได้ให้อนุมัติรายงานนั้นแล้ว ผู้ชำระบัญชีต้องนำข้อความที่ได้ประชุมกันนั้นไปจดทะเบียนภายในสิบสี่วันนับแต่วันประชุม เมื่อได้จดทะเบียนแล้วดังนี้ให้ถือว่าเป็นที่สุดแห่งการชำระบัญชี” · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๗๑ “เมื่อเสร็จการชำระบัญชีแล้ว ท่านให้มอบบรรดาสมุดและบัญชี และเอกสารทั้งหลายของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทซึ่งได้ชำระบัญชีนั้นไว้แก่นายทะเบียนภายในกำหนดสิบสี่วันดังกล่าวไว้ในมาตราก่อน และให้นายทะเบียนรักษาสมุดและบัญชี และเอกสารเหล่านั้นไว้สิบปีนับแต่วันถึงที่สุดแห่งการชำระบัญชี สมุดและบัญชีและเอกสารเหล่านี้ ให้เปิดให้แก่บรรดาบุคคลผู้มีส่วนได้เสียตรวจดูได้โดยไม่เรียกค่าธรรมเนียมอย่างหนึ่งอย่างใด”
  13. Registration fees: Department of Business Development citizen guides on the central government services portal: "Registration of dissolution of a limited company," fee 500.00 baht (info.go.th); "Registration of completion of liquidation of a limited company," fee 500.00 baht (info.go.th); registration of appointment or replacement of a liquidator, 500.00 baht (info.go.th); company certificate, 3 items at 40 baht each, 120.00 baht in total; certified copies, 50.00 baht per page; user manual for filing through the electronic registration system, edbr.dbd.go.th (checked 4 October 2026).
    Thai original: ค่าธรรมเนียมจดทะเบียน คู่มือสำหรับประชาชนของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า บนศูนย์รวมข้อมูลเพื่อติดต่อราชการ: “การจดทะเบียนเลิกบริษัทจำกัด” ค่าธรรมเนียม 500.00 บาท (info.go.th) · “การจดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชีของบริษัทจำกัด” ค่าธรรมเนียม 500.00 บาท (info.go.th) · การจดทะเบียนตั้งหรือเปลี่ยนตัวผู้ชำระบัญชี 500.00 บาท (info.go.th) · หนังสือรับรอง ๓ รายการ รายการละ ๔๐ บาท รวม 120.00 บาท · รับรองสำเนาเอกสารหน้าละ 50.00 บาท · คู่มือการยื่นทางระบบจดทะเบียนอิเล็กทรอนิกส์ edbr.dbd.go.th (ตรวจ 4 ตุลาคม 2569)
  14. Civil and Commercial Code, Section 1269 "The property of the partnership or company may be divided among the partners or shareholders only to the extent that it is not required for the payment of the debts of the partnership or company." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๖๙ “อันทรัพย์สินของห้างหุ้นส่วนหรือของบริษัทนั้น จะแบ่งคืนให้แก่ผู้เป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้นได้แต่เพียงเท่าที่ไม่ต้องเอาไว้ใช้ในการชำระหนี้ของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทเท่านั้น”
  15. Act Prescribing Offences Relating to Registered Partnerships, Limited Partnerships, Limited Companies, Associations and Foundations B.E. 2499 (1956), Section 32 "Any liquidator of a registered partnership, limited partnership, or limited company who fails to comply with Section 1253 of the Civil and Commercial Code commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding eighty thousand baht." (Fine as amended by Section 3(8) of the Act (No. 2) B.E. 2535 (1992).) Section 33 "Any liquidator of a registered partnership, limited partnership, or limited company who fails to register under Section 1254, Section 1258, Section 1262, or Section 1270, paragraph two, of the Civil and Commercial Code commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding fifty thousand baht." (Fine as amended by Section 3(6) of the Act (No. 2) B.E. 2535 (1992).) Section 34 "Any liquidator of a registered partnership, limited partnership, or limited company who fails to apply to the court under Section 1266 of the Civil and Commercial Code commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding fifty thousand baht." (Fine as amended by Section 3(6) of the Act (No. 2) B.E. 2535 (1992).) Section 35 "Any liquidator of a registered partnership, limited partnership, or limited company who (1) fails to prepare a balance sheet or to call a general meeting under Section 1255 of the Civil and Commercial Code; (2) fails to prepare or to disclose a report under Section 1267 of the Civil and Commercial Code; (3) fails to prepare a report, to call a general meeting, or to give an account of the proceedings under Section 1270, paragraph one, of the Civil and Commercial Code; or (4) fails to deliver the accounts and documents under Section 1271, paragraph one, of the Civil and Commercial Code, commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding fifty thousand baht." (Fine as amended by Section 3(6) of the Act (No. 2) B.E. 2535 (1992).) Section 36 "Any liquidator of a registered partnership, limited partnership, or limited company who fails to call a general meeting, to prepare a report, or to make a statement under Section 1268 of the Civil and Commercial Code commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding ten thousand baht." (Fine as amended by Section 3(4) of the Act (No. 2) B.E. 2535 (1992).) Section 37 "Any liquidator of a registered partnership, limited partnership, or limited company who distributes property in breach of Section 1269 of the Civil and Commercial Code commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding twenty thousand baht." (Fine as amended by Section 3(3) of the Act (No. 2) B.E. 2535 (1992).) Section 38 "Any director or liquidator of a limited company who dishonestly makes a false statement or conceals the truth from the general meeting concerning the financial position of the company commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding fifty thousand baht." (Fine as amended by Section 3(6) of the Act (No. 2) B.E. 2535 (1992).) Section 38/1 "Any person who uses the name of a registered partnership, limited partnership, or limited company that has been struck off the register in carrying on business, so as to make the public believe that the registered partnership, limited partnership, or limited company has not been struck off, commits a pinai offense and shall pay a pinai fine not exceeding fifty thousand baht and a further pinai fine not exceeding one thousand baht per day until the use ceases." (Section 38/1 added by the Act (No. 4) B.E. 2551 (2008).) The offenses in these sections are pinai offenses under Section 39 of the Act on Imposition of Pinai Regulatory Fines B.E. 2565 (2022). (unofficial translation)
    Thai original: พ.ร.บ.กำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคม และมูลนิธิ พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๓๒ “ผู้ชำระบัญชีใดของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือบริษัทจำกัด ไม่กระทำตามมาตรา ๑๒๕๓ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินแปดหมื่นบาท” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ (๘) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๓ “ผู้ชำระบัญชีใดของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือบริษัทจำกัด ไม่จดทะเบียนตามมาตรา ๑๒๕๔ มาตรา ๑๒๕๘ มาตรา ๑๒๖๒ หรือมาตรา ๑๒๗๐ วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินห้าหมื่นบาท” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ (๖) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๔ “ผู้ชำระบัญชีใดของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือบริษัทจำกัด ไม่ร้องขอต่อศาลตามมาตรา ๑๒๖๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินห้าหมื่นบาท” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ (๖) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๕ “ผู้ชำระบัญชีใดของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือบริษัทจำกัด (๑) ไม่ทำงบดุล หรือไม่เรียกประชุมใหญ่ตามมาตรา ๑๒๕๕ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (๒) ไม่ทำรายงาน หรือไม่เปิดเผยรายงานตามมาตรา ๑๒๖๗ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (๓) ไม่ทำรายงาน ไม่เรียกประชุมใหญ่ หรือไม่ชี้แจงกิจการตามมาตรา ๑๒๗๐ วรรคหนึ่ง แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หรือ (๔) ไม่มอบบัญชีและเอกสารตามมาตรา ๑๒๗๑ วรรคหนึ่ง แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินห้าหมื่นบาท” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ (๖) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๖ “ผู้ชำระบัญชีใดของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือบริษัทจำกัด ไม่เรียกประชุมใหญ่ ไม่ทำรายงาน หรือไม่แถลงตามมาตรา ๑๒๖๘ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ (๔) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๗ “ผู้ชำระบัญชีใดของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือบริษัทจำกัด แบ่งคืนทรัพย์สินโดยฝ่าฝืนมาตรา ๑๒๖๙ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินสองหมื่นบาท” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ (๓) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๘ “กรรมการ หรือผู้ชำระบัญชีใดของบริษัทจำกัดโดยทุจริต แสดงออกซึ่งความเท็จ หรือปกปิดความจริงต่อที่ประชุมใหญ่ในเรื่องฐานะการเงินของบริษัทนั้น มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินห้าหมื่นบาท” (อัตราโทษ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ (๖) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕) · มาตรา ๓๘/๑ “ผู้ใดใช้ชื่อของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือบริษัทจำกัดใดที่ถูกขีดชื่อออกจากทะเบียนแล้วในการประกอบกิจการค้า เพื่อให้ประชาชนเข้าใจว่าห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือบริษัทจำกัดนั้นยังมิได้ถูกขีดชื่อ มีความผิดทางพินัยต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินห้าหมื่นบาท และชำระค่าปรับเป็นพินัยอีกวันละไม่เกินหนึ่งพันบาท จนกว่าจะได้เลิกใช้” (มาตรา ๓๘/๑ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติกำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคมและมูลนิธิ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๑) · ความผิดในมาตราเหล่านี้เป็นความผิดทางพินัยตามมาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕
  16. Civil and Commercial Code, Section 1272 "In an action for debts owed by a partnership or company, or by a partner, shareholder, or liquidator in that capacity, no action may be brought after two years from the date on which the liquidation became final." (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๗๒ “ในคดีฟ้องเรียกหนี้สินซึ่งห้างหุ้นส่วนหรือบริษัท หรือผู้เป็นหุ้นส่วน หรือผู้ถือหุ้น หรือผู้ชำระบัญชีเป็นลูกหนี้อยู่ในฐานเช่นนั้น ท่านห้ามมิให้ฟ้องเมื่อพ้นกำหนดสองปีนับแต่วันถึงที่สุดแห่งการชำระบัญชี”
  17. Civil and Commercial Code, Section 1273/1 "Whenever the registrar has reasonable cause to believe that a registered partnership, limited partnership, or limited company is no longer carrying on business or in operation, the registrar shall send a letter by registered post with acknowledgment of receipt to the partnership or company inquiring whether it is still carrying on business or in operation, and stating that if no reply is received within thirty days from the date of sending, a notice will be published in a newspaper with a view to striking the partnership or company off the register. If the registrar receives a reply from the partnership or company that it is no longer carrying on business or in operation, or receives no reply within thirty days from the date of sending, the registrar shall publish a notice at least once in a local newspaper and send a letter by registered post with acknowledgment of receipt to the partnership or company stating that, on the expiry of ninety days from the date of sending the letter, the partnership or company will be struck off the register unless cause is shown to the contrary." (Section 1273/1 added by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 18) B.E. 2551 (2008).) Section 1273/2 "Where a partnership or company has been dissolved and is in liquidation, and the registrar has reasonable cause to believe that no liquidator is acting, or that the affairs of the partnership or company have been fully wound up but the liquidator has not prepared a liquidation report or has not applied to register the completion of liquidation with the registrar, the registrar shall send a letter by registered post with acknowledgment of receipt to the partnership or company and the liquidator at the place appearing as the last office, requiring that steps be taken to have a liquidator act, or that the liquidation report be filed, or that the completion of liquidation be registered, as the case may be, and stating that if this is not done within one hundred and eighty days from the date of sending the letter, a notice will be published in a newspaper with a view to striking the partnership or company off the register. If the partnership or company or the liquidator fails to act within the period under paragraph one, the registrar shall publish a notice at least once in a local newspaper and send a letter by registered post with acknowledgment of receipt to the partnership or company and the liquidator stating that, on the expiry of ninety days from the date of sending the letter, the partnership or company will be struck off the register unless cause is shown to the contrary." (Section 1273/2 added by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 18) B.E. 2551 (2008).) Section 1273/3 "On the expiry of the period stated in the letter under Section 1273/1 or Section 1273/2, if the partnership or company or the liquidator has not shown cause to the contrary, the registrar may strike the partnership or company off the register. The partnership or company thereupon ceases to be a juristic person from the time the registrar strikes its name off the register, but the liability of every managing partner, partner, director, manager, and shareholder shall continue to the same extent as before and may be enforced as if the partnership or company had not ceased to be a juristic person." (Section 1273/3 added by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 18) B.E. 2551 (2008).) Section 1273/4 "If a partnership, partner, company, shareholder, or any creditor of the partnership or company feels unfairly prejudiced by the partnership or company being struck off the register, and on the application of the partnership, partner, company, shareholder, or creditor the court is satisfied that at the time of striking off the partnership or company was still carrying on business or in operation, or considers it just that the partnership or company be restored to the register, the court may order the name of the partnership or company to be restored to the register, and the partnership or company shall thereupon be deemed to have continued in existence as if it had never been struck off; and the court may make such order and give such directions as it thinks just for placing the partnership or company and all other persons in the same position as nearly as may be as if the partnership or company had not been struck off the register. No application to restore a partnership or company to the register may be made after ten years from the date on which the registrar struck the partnership or company off the register." (Section 1273/4 added by the Civil and Commercial Code Amendment Act (No. 18) B.E. 2551 (2008).) (unofficial translation)
    Thai original: ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๗๓/๑ “เมื่อใดนายทะเบียนมีมูลเหตุอันควรเชื่อว่าห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือบริษัทจำกัดใด มิได้ทำการค้าขายหรือประกอบการงานแล้ว ให้นายทะเบียนมีหนังสือส่งทางไปรษณีย์ตอบรับไปยังห้างหุ้นส่วนหรือบริษัท เพื่อสอบถามว่ายังทำการค้าขายหรือประกอบการงานอยู่หรือไม่ และแจ้งว่าหากมิได้รับคำตอบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ส่งหนังสือจะได้โฆษณาในหนังสือพิมพ์เพื่อขีดชื่อห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นออกเสียจากทะเบียน ถ้านายทะเบียนได้รับคำตอบจากห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นว่า ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทมิได้ทำการค้าขายหรือประกอบการงานแล้วหรือมิได้รับคำตอบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ส่งหนังสือ ให้นายทะเบียนโฆษณาในหนังสือพิมพ์แห่งท้องที่อย่างน้อยหนึ่งคราวและส่งหนังสือบอกกล่าวทางไปรษณีย์ตอบรับไปยังห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทว่า เมื่อพ้นเวลาเก้าสิบวันนับแต่วันที่ส่งหนังสือบอกกล่าวห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นจะถูกขีดชื่อออกจากทะเบียน เว้นแต่จะแสดงเหตุให้เห็นเป็นอย่างอื่น” (มาตรา ๑๒๗๓/๑ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๑๘) พ.ศ. ๒๕๕๑) · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๗๓/๒ “ในกรณีที่ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทเลิกกันแล้วและอยู่ระหว่างการชำระบัญชี หากนายทะเบียนมีมูลเหตุอันควรเชื่อว่าไม่มีตัวผู้ชำระบัญชีทำการอยู่ หรือการงานของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทได้ชำระสะสางตลอดแล้ว แต่ผู้ชำระบัญชีมิได้ทำรายงานการชำระบัญชี หรือมิได้ยื่นจดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชีต่อนายทะเบียน ให้นายทะเบียนมีหนังสือส่งทางไปรษณีย์ตอบรับไปยังห้างหุ้นส่วนหรือบริษัท และผู้ชำระบัญชี ณ สถานที่อันปรากฏเป็นสำนักงานสุดท้าย แจ้งให้ดำเนินการเพื่อให้มีตัวผู้ชำระบัญชี หรือยื่นรายงานการชำระบัญชี หรือจดทะเบียนเสร็จการชำระบัญชี แล้วแต่กรณี และแจ้งว่าหากมิได้ดำเนินการดังกล่าวภายในระยะเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ส่งหนังสือนั้นแล้วจะได้โฆษณาในหนังสือพิมพ์เพื่อขีดชื่อห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นออกเสียจากทะเบียน ถ้าห้างหุ้นส่วนหรือบริษัท หรือผู้ชำระบัญชีมิได้ดำเนินการภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งให้นายทะเบียนโฆษณาในหนังสือพิมพ์แห่งท้องที่อย่างน้อยหนึ่งคราว และส่งหนังสือบอกกล่าวทางไปรษณีย์ตอบรับไปยังห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทและผู้ชำระบัญชีว่าเมื่อพ้นกำหนดเวลาเก้าสิบวันนับแต่วันที่ส่งหนังสือบอกกล่าว ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นจะถูกขีดชื่อออกจากทะเบียน เว้นแต่จะแสดงเหตุให้เห็นเป็นอย่างอื่น” (มาตรา ๑๒๗๓/๒ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๑๘) พ.ศ. ๒๕๕๑) · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๗๓/๓ “เมื่อสิ้นกำหนดเวลาตามที่แจ้งในหนังสือบอกกล่าวตามมาตรา ๑๒๗๓/๑ หรือมาตรา ๑๒๗๓/๒ แล้ว และห้างหุ้นส่วนหรือบริษัท หรือผู้ชำระบัญชีมิได้แสดงเหตุให้เห็นเป็นอย่างอื่น นายทะเบียนจะขีดชื่อห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นออกเสียจากทะเบียนก็ได้ ในการนี้ให้ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นสิ้นสภาพนิติบุคคลตั้งแต่เมื่อนายทะเบียนขีดชื่อห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทออกเสียจากทะเบียน แต่ความรับผิดของหุ้นส่วนผู้จัดการ ผู้เป็นหุ้นส่วน กรรมการ ผู้จัดการ และผู้ถือหุ้นมีอยู่เท่าไรก็ให้คงมีอยู่อย่างนั้นและพึงเรียกบังคับได้เสมือนห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นยังมิได้สิ้นสภาพนิติบุคคล” (มาตรา ๑๒๗๓/๓ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๑๘) พ.ศ. ๒๕๕๑) · ป.พ.พ. มาตรา ๑๒๗๓/๔ “ถ้าห้างหุ้นส่วน ผู้เป็นหุ้นส่วน บริษัท ผู้ถือหุ้น หรือเจ้าหนี้ใด ๆ ของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นรู้สึกว่าต้องเสียหายโดยไม่เป็นธรรมเพราะการที่ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทถูกขีดชื่อออกจากทะเบียน เมื่อห้างหุ้นส่วน ผู้เป็นหุ้นส่วน บริษัท ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าหนี้ยื่นคำร้องต่อศาลและศาลพิจารณาได้ความเป็นที่พอใจว่าในขณะที่ขีดชื่อห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทออกจากทะเบียนห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทยังทำการค้าขายหรือยังประกอบการงานอยู่ หรือเห็นเป็นการยุติธรรมในการที่จะให้ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทได้กลับคืนสู่ทะเบียนก็ดี ศาลจะสั่งให้จดชื่อห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทกลับคืนเข้าสู่ทะเบียนก็ได้ และให้ถือว่าห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นยังคงอยู่ตลอดมาเสมือนมิได้มีการขีดชื่อออกเลย โดยศาลจะสั่งและวางข้อกำหนดไว้เป็นประการใดๆ ตามที่เห็นเป็นการยุติธรรมด้วยก็ได้เพื่อให้ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทและบรรดาบุคคลอื่นๆ กลับคืนสู่ฐานะอันใกล้ที่สุดกับฐานะเดิมเสมือนห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทนั้นมิได้ถูกขีดชื่อออกจากทะเบียนเลย การร้องขอให้ห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทกลับคืนสู่ทะเบียน ห้ามมิให้ร้องขอเมื่อพ้นกำหนดสิบปีนับแต่วันที่นายทะเบียนขีดชื่อห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทออกจากทะเบียน ---” (มาตรา ๑๒๗๓/๔ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๑๘) พ.ศ. ๒๕๕๑)
  18. England and Wales: Insolvency Act 1986, sections 84, 89, 91, 107, and 201 (legislation.gov.uk); Companies Act 2006, sections 1003 and 1029–1032 (legislation.gov.uk); Peaktone Ltd v Joddrell [2012] EWCA Civ 1035, para 49 (caselaw.nationalarchives.gov.uk); Oldham v Kyrris [2003] EWCA Civ 1506, paras 154–160, summarizing Pulsford v Devenish [1903] 2 Ch 625 (caselaw.nationalarchives.gov.uk; Pulsford is cited as summarized by the Court of Appeal and was not read in the original). Checked 4 October 2026.
    Thai original: อังกฤษและเวลส์ Insolvency Act 1986 sections 84, 89, 91, 107 และ 201 (legislation.gov.uk) · Companies Act 2006 sections 1003, 1029–1032 (legislation.gov.uk) · Peaktone Ltd v Joddrell [2012] EWCA Civ 1035, para 49 (caselaw.nationalarchives.gov.uk) · Oldham v Kyrris [2003] EWCA Civ 1506, paras 154–160 ซึ่งสรุปคดี Pulsford v Devenish [1903] 2 Ch 625 (caselaw.nationalarchives.gov.uk · คดี Pulsford อ้างตามคำสรุปของศาลอุทธรณ์ ไม่ได้อ่านจากต้นฉบับ) · ตรวจ 4 ตุลาคม 2569
  19. Germany: GmbHG § 65, § 66, § 70, § 73, § 74 (gesetze-im-internet.de); BGH, Urteil vom 13. März 2018, II ZR 158/16 (bundesgerichtshof.de); BGH, Urteil vom 25. Oktober 2010, II ZR 115/09 (bundesgerichtshof.de). Checked 4 October 2026.
    Thai original: เยอรมนี GmbHG § 65, § 66, § 70, § 73, § 74 (gesetze-im-internet.de) · BGH, Urteil vom 13. März 2018, II ZR 158/16 (bundesgerichtshof.de) · BGH, Urteil vom 25. Oktober 2010, II ZR 115/09 (bundesgerichtshof.de) · ตรวจ 4 ตุลาคม 2569
  20. Japan: Companies Act (会社法), Articles 475, 478, 484, 499, 500, 502, 503, 507, and 929 (laws.e-gov.go.jp); Supreme Court of Japan, Third Petty Bench, judgment of 21 April 1964 (Showa 39), case 昭和37年(オ)第54号 (courts.go.jp). Checked 4 October 2026.
    Thai original: ญี่ปุ่น 会社法 第475条, 第478条, 第484条, 第499条, 第500条, 第502条, 第503条, 第507条, 第929条 (laws.e-gov.go.jp) · 最高裁判所第三小法廷 昭和39年4月21日判決 昭和37年(オ)第54号 (courts.go.jp) · ตรวจ 4 ตุลาคม 2569
  21. Academic works (bibliographic data checked against Crossref and abstracts read on 4 October 2026): Henry Hansmann & Reinier Kraakman, "The Essential Role of Organizational Law", Yale Law Journal 110(3) (2000) 387–440, doi:10.2307/797521; Frank H. Easterbrook & Daniel R. Fischel, "Limited Liability and the Corporation", University of Chicago Law Review 52(1) (1985) 89–117, doi:10.2307/1599572; Simeon Djankov, Oliver Hart, Caralee McLiesh & Andrei Shleifer, "Debt Enforcement around the World", Journal of Political Economy 116(6) (2008) 1105–1149, doi:10.1086/595015; Ricardo J. Caballero, Takeo Hoshi & Anil K. Kashyap, "Zombie Lending and Depressed Restructuring in Japan", American Economic Review 98(5) (2008) 1943–1977, doi:10.1257/aer.98.5.1943; Hasslinger, Olbrich & Rapp, "Concerned about Going Concern: When do Entities in Liquidation have to be Considered a Non-Going Concern According to IFRS?", Financial Reporting 2017(1) 31–61, doi:10.3280/FR2017-001002.
    Thai original: งานวิชาการ (ตรวจข้อมูลบรรณานุกรมกับ Crossref และอ่านบทคัดย่อเมื่อ 4 ตุลาคม 2569) Henry Hansmann & Reinier Kraakman, “The Essential Role of Organizational Law”, Yale Law Journal 110(3) (2000) 387–440, doi:10.2307/797521 · Frank H. Easterbrook & Daniel R. Fischel, “Limited Liability and the Corporation”, University of Chicago Law Review 52(1) (1985) 89–117, doi:10.2307/1599572 · Simeon Djankov, Oliver Hart, Caralee McLiesh & Andrei Shleifer, “Debt Enforcement around the World”, Journal of Political Economy 116(6) (2008) 1105–1149, doi:10.1086/595015 · Ricardo J. Caballero, Takeo Hoshi & Anil K. Kashyap, “Zombie Lending and Depressed Restructuring in Japan”, American Economic Review 98(5) (2008) 1943–1977, doi:10.1257/aer.98.5.1943 · Hasslinger, Olbrich & Rapp, “Concerned about Going Concern: When do Entities in Liquidation have to be Considered a Non-Going Concern According to IFRS?”, Financial Reporting 2017(1) 31–61, doi:10.3280/FR2017-001002

This page is a translation for information. The Thai text prevails.

Share this page LINE Facebook